Op zoek naar de klepel

bij dezen en genen

Verdwenen plastic

Macro- en microplastics, 'The Microbead wave' hier gevonden

Macro- en microplastics, ‘The Microbead wave’ hier gevonden

 

Een zojuist gepubliceerde studie in PNAS (Proceedings of the National Academy of Science) laat zien dat er in de oceanen veel minder plastic zit dan werd verwacht. Zo’n 99% minder, ofwel 100 keer minder dan tot nu toe gedacht werd. Het moet er direct bij vermeld worden dat in deze studie wordt gekeken naar kleine fragmenten, het microplastic dat kleiner is dan 5 mm. Voor wat betreft het grove plastic zijn er geen duidelijke gegevens beschikbaar. Er wordt vermeld dat dit microplastic het grootste deel vormt van het plastic dat in de oceanen drijft.

De onderzoekers namen tussen 2010 en 2011 meer dan 3000 monsters over de hele wereld. Dankzij deze proeven en voorgaande publicaties van andere auteurs konden ze vaststellen en bevestigen dat de grootste concentratie plastic zich in de centra van de 5 gyres bevindt, waarvan de grootste, the North Pacific Gyre, ook het meeste plastic bevatte. Dit strookte dus met de verwachtingen, maar ze observeerden ook dat de totale hoeveelheid plastic slechts tussen de 7.000 en 35.000 ton zit. De tot nu toe gemaakte schattingen zijn gebaseerd op de productie van plastic en het percentage daarvan dat in de zee eindigt sinds 1970 en liggen rond de miljoen ton. Het is duidelijk dat er, tenminste met de methode die gebruikt is door deze onderzoekers, slechts een fractie van wordt teruggevonden.

Het plastic dat in de zee drijft kan in fragmenten uiteenvallen onder invloed van onder andere mechanische erosie en Uv-straling. De onderzoekers lieten zien dat vooral de kleinste fragmenten, kleiner dan 2 mm, verdwenen waren.

Wat is er met dit plastic gebeurd? Er worden vier mogelijkheden in beschouwing genomen:

1. Het plastic wordt uit de gyres gecentrifugeerd en belandt op de kust.

2. Het microplastic valt uiteen in nog kleinere deeltjes, ofwel nanoplastic.

3. Het plastic wordt overgroeid door organismen waardoor het zinkt.

4. Het wordt door organismen opgegeten.

Het eerste punt wordt als onwaarschijnlijk beschouwd, aangezien de microplastics als het ware in de gyre ‘gevangen’ zitten. Het tweede punt is daarentegen goed mogelijk. Men heeft immers al gezien dat er bacteriën zijn die samen met algen een communiteit vormen of ‘plastisphere’. Deze ‘plastisphere’ is misschien in staat het plastic af te breken tot miniem kleine deeltjes tot in de orde van grootte van één micron, waardoor het niet in de netten blijft zitten. Het derde punt is ook een mogelijkheid: in het geval het plastic begroeid raakt met organismen zinkt het, althans tot op een zekere hoogte, al naar gelang de dichtheid ofwel de diepte van het water. Men heeft al wel gezien dat op grotere diepte het plastic haar organismen weer verliest omdat daar minder licht is of omdat door de verzuring kalk afgebroken wordt. Het zou vervolgens weer omhoog gaan. Dit punt wordt daarom niet waarschijnlijk geacht. De vierde mogelijkheid wordt als de meest waarschijnlijke gezien. Het microplastic kan worden opgegeten door zoöplankton of door vissen. Het zoöplankton en de vissen worden op hun beurt weer gegeten door grotere organismen waardoor het verdwijnt of op de zeebodem terecht komt met de dood van deze dieren. Het plastic kan ook terechtkomen in de ontlasting van de vissen die het niet verteren waardoor het relatief snel naar de bodem zakt.

Aangezien hier geen studie naar gedaan is, benadrukt men tot slot dat het de hoogste tijd wordt en ander uit te zoeken. Tot het zover is moeten we er natuurlijk voor zorgen dat er zo min mogelijk plastic in de oceanen belandt. Het is zeker nodig er minder van te consumeren maar, men moet er vooral voor zorgen dat het niet als zwerfvuil via de rivieren in de oceanen terecht komt. Kortom, goed opruimen na de openluchtfeesten en picknicks. Bovendien bestaat er het project van The Ocean Cleanup waaraan iedereen met een donatie aan kan bijdragen. Dit project voorziet binnen 2020 de gyres schoon te maken, zodat er zich in ieder geval geen extra microplastics meer kunnen vormen en kunnen ‘verdwijnen’ in de magen van vissen en vogels.

 

9 Reacties op “Verdwenen plastic

  1. kuifjesimon juli 1, 2014 om 17:03

    dat zal een aantal anti-milieu opportunisten goed uitkomen …

  2. Marleen juli 1, 2014 om 17:06

    Ja, Simon, het lijkt verdwenen, maar het ligt misschien op de zeebodem. Of zit in de vissen die wij en de zeevogels eten. Niet zo wenselijk, het zou best een nog groter milieuprobleem kunnen blijken dan we dachten.

  3. gert korthof juli 1, 2014 om 19:04

    Marleen, het is heel integer om ook dit nieuws te brengen!
    Is het de bedoeling dat het The Ocean Cleanup apparaat ook microplastics gaat wegvangen? of alleen groot plastic?

  4. gert korthof juli 1, 2014 om 19:17

    Marleen, je PNAS link werkt niet, maar deze wel:
    http://www.sciencedaily.com/releases/2014/06/140630164253.htm

    MArleen, is er iets bekend van het effect van micropolastics op Filter feeders?

  5. Marleen juli 2, 2014 om 07:12

    Gert, The Ocean Cleanup zou is staat moeten zijn plastics groter dan een halve centimeter te vangen. Haal je deze stukjes weg dan vermijd je ook de afbraak ervan tot microplastics met alle twijfelachtige gevolgen van dien.

    Als ik op de PNAS-link klik krijg ik wel degelijk het artikel te zien en begrijp dus niet waarom het bij jou niet werkt en wat ik eraan kan veranderen. Ik zal hem voor de zekerheid hier nog even neerzetten:
    http://www.pnas.org/content/early/2014/06/25/1314705111.full.pdf+html

    Het effect van microplastics op filterfeeders als zooplankton is wel degelijk bewezen, d.w.z., ze nemen het op en kunnen het dus accumuleren:
    http://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/es400663f?journalCode=esthag

    Een mooi filmpje daarover kon je zien op mijn voorgaande blog ‘De afbraak van plastic’:
    https://ascendenza.wordpress.com/2014/06/20/de-afbraak-van-plastic/

    Over de grotere filterfeeders kan ik (nu even) niet veel vinden, maar het is waarschijnlijk dat het opnemen van microplastics ze niet veel goed doet.

    • gert korthof juli 2, 2014 om 11:59

      Bedankt voor de info.
      Ik sprak zojuist nog iemand over The Ocean Cleanup, en hij reageerde met: ja maar dat heeft weinig zin want dan heb je nog steeds microplastics! Alsof dat een reden is om helemaal niets te doen! Dat was NB iemand die aan wiskundige modellen werkte van de verontreiniging van kustgebieden met nutrienten … Ik heb hem gezegd dat grotere plastics opruimen voorkomt dat ze uiteenvallen in kleinere stukjes…
      De PNAS link komt wel uit op het PNAS website, maar de linker benedenwindow is leeg.
      Tis maar dat je het weet, voor in het vervolg. Ik red me verder wel.

  6. Pingback:Pollutie | Tsjok's blog

  7. leonardo juli 4, 2014 om 11:56

    Marleen, er is nog een vijfde mogelijkheid.

    Deze onderzoekers hebben met een fatsoenlijke methode gemeten: 3000 monsters is geen kleinigheid. Desalniettemin zie je dat er een behoorlijke marge in de uitkomst zit: tussen ondergrens en bovengrens zit een viervoud van de ondergrens!

    Uit het artikel blijkt dat de eerste, honderdvoudige, schatting veel problematischer was – er is sprake van schatting op schatting op schatting.

    Wat we vaker zien bij verbeterde meetsystemen is dat we vroegere schattingen bij moeten stellen. Dus mogelijkheid 5: er zat een “zekere” hoeveelheid in die eerste schatting die er nooit geweest is. “Zekere” zowel in de zin van onbepaald, als in de zin van: daar kunnen we vergif op innemen.

    De vraag is uiteraard niet: wat betekent dat voor de vissen in zee. Eén gram plastic is één gram teveel.
    Wat mij betreft is het wel een belangrijke vraag voor de rapporteurs, en voor hen die op basis hiervan beleid moeten schrijven.

  8. Marleen juli 4, 2014 om 13:04

    leonardo,

    Daar zou je wel eens gelijk in kunnen hebben dat de oorspronkelijke schatting te hoog lag. Het is naar mijn idee ook de eerste keer dat het zo goed gemeten is, al heb ik daar eerlijk gezegd niet veel over gelezen.

    De schattingen tot nu toe zouden dan te hoog hebben gelegen. Ze komen waarschijnlijk voort uit dit rapport van UNEP 2004. United Nations of Environment Programme
    http://www.unep.org/regionalseas/marinelitter/publications/docs/anl_oview.pdf

    Er wordt daarin gesproken van 6 miljoen ton afval (waarvan 90 – 95 % plastic) per jaar dat in zee belandt! (in 2004?) Er staat een lange lijst aan wetenschappelijke referenties.
    Het is mij niet helemaal duidelijk of de onderzoekers in de PNAS-studie uitsluitend naar het microplastic keken of ook de grotere stukken meerekenden.
    Ze melden ook dat veel van het grotere plastic naar de zeebodem ‘verdwenen’ is omdat veel items als plastic flessen (zonder dop) vollopen met water en dan zinken. En die worden niet meegenomen in hun analyse.
    De schatting waarop ze zich baseren (1 miljoen ton) is uit 1970 (er staat geen referentie naast), dus het is waarschijnlijk dat de waarde nu heel veel hoger ligt. Tenzij deze eerste schatting veel te hoog was zoals je suggereert.
    Zoals je ziet slechts wat overpeinzingen want ik weet er niet veel van af. Het is duidelijk dat het beter uitgezocht moet worden waar al het plastic blijft, want met zulke discrepanties tussen de verschillende schattingen is het lastig werken. Hoewel, elke gram is teveel zoals je zegt, dus preventie én opruimen die rommel.

Praat mee en laat hier uw reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Zwervende gedachten

Een filosoof over argumentatie, biologie, handelingstheorie en wat hem verder invalt

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

per amanti della vera musica

SangueVivo

Ancora solo un battito in più

Microplastics

INTERREG MICRO PROJECT

Scientia Salon

Philosophy, Science, and all interesting things in between

Infinite forme bellissime e meravigliose

si sono evolute e continuano a evolversi

Vita da simbionte

perché collaborare è talvolta meglio che combattere

Meneer Opinie

Altijd een mening, maar niet altijd gehinderd door kennis van zaken

The Cambrian Mammal

An evo-devo geek's scientific meanderings

Evolutie blog

bij dezen en genen

The Finch and Pea

The Public House for Science...

voelsprieten

* wonder van het alledaagse *

the aphid room

All about aphids... not simply bugs|

kuifjesimon

Just another WordPress.com site

The Amazing Comics Men

Comics by Dutch cartoonists Jan the Stripman & Wim the Mysterious Helpman

Barbara Jansma

Prenten, spotprenten en schilderijen

%d bloggers op de volgende wijze: