Op zoek naar de klepel

bij dezen en genen

De strijd tussen ouderlijke genen

In zijn boek ‘Brain Cuttings’ behandelt Carl Zimmer een oorzaak van autisme en van schizofrenie. Hij laat zien dat we eigenlijk allemaal tussen deze twee extremen van mentale ziekten leven. Dit heeft alles te maken met een strijd tussen de genen die van de vader en de moeder komen. Het gaat om de inactivering van genen van of de vader of de moeder door epigenetische mechanismen zoals methylatie, waardoor er een zekere balans tussen deze genen ontstaat. Dit proces kan verstoord raken door mutaties of deleties van de betreffende genen.

David Haig van Harvard University stelde in 1999 dat genetische imprinting een evolutionaire strijd is tussen de genen van vaders en moeders. Vaders en moeders hebben niet dezelfde strategie in het succesvol doorgeven van hun genen. De moeder moet een afweging maken van haar eigen gezondheid tegenover een goed gevoed en gezond kind. Zou zij teveel investeren in de groei van haar kind dan zou zij minder kinderen op de wereld kunnen zetten dan moeders die minder energie stoppen in hun kinderen. De trade-off is om veel maar niet teveel te investeren in elk kind.

Vaders genen zullen het best terecht komen in kinderen die het maximum aan voedsel van hun moeder kunnen krijgen. Natuurlijke selectie zou mutaties in vaders genen bevoordelen die de hoeveelheid voedsel die kinderen van hun moeder krijgen verhoogt. Deze genen zouden de snelheid waarmee de foetus groeit kunnen verhogen of de agressiviteit waarmee de placenta in de weefsels van de moeder doordringt kunnen doen toenemen. Moeders zouden genen kunnen ontwikkelen die deze groei remmen en in toom houden of ze zouden vaders genen kunnen silencen. Al deze mechanismen doen zich inderdaad voor bij zoogdieren zoals de mens.

Veel van de genen die ingeprent zijn spelen een rol in de vorming van het brein. Sommige zijn uitsluitend in het brein actief. Het blijkt dat ook onze hersenen gevormd worden door een conflict tussen de genen van onze ouders. Het gedrag van kinderen kan immers een van de ouders meer ten goede komen. Moeders moeten hun aandacht en middelen verdelen over hun kinderen. Een kind dat veel aandacht vraagt zorgt ervoor dat de anderen minder aandacht krijgen. Vaders’ genen zullen er voordeel bij hebben het kind om meer voedsel en aandacht te laten vragen. Moeders zullen deze genen silencen.

Er zijn twee ziekten in de mens die voortkomen uit een verstoorde imprinting van de genen. Het gaat om genen op het chromosoom 15. Als er door een deletie op het chromosoom 15 een bepaald gen van vaders kant ontbreekt dan ontstaat het Prader Willi syndroom. Alleen de corresponderende genen van moeder komen tot uitdrukking. Het kind drinkt erg weinig gedurende de borstvoeding, laat zich uithongeren en moet kunstmatig gevoed worden om het in leven te houden. Na een paar jaar eet het erg veel door een slechte werking van de hypothalamus. Deze mensen ontwikkelen schizofrenie.

Is het gen van moeders kant gemuteerd of ontbreekt het, dan komen alleen de genen van vaders kant tot uitdrukking. Er ontwikkelt zich het Angelman syndroom. Tijdens de borstvoeding strekt de baby de tong ver uit en zuigt wanhopig. Het kind lacht en glimlacht voortdurend, beweegt veel, zwaait wild met de handen en is autistisch. Kortom het eist veel voedsel en energie van de moeder die geen tijd meer heeft voor haar andere kinderen. Het kind ontwikkelt autisme. Voor iemand die autistisch is, is het moeilijk te begrijpen wat anderen denken en voelen. Schizofrenen doen dat vaak juist te goed. Empathische kinderen snappen de benodigdheden van moeder en broers beter. Moeders genen brengen empathie. Vaders genen zouden deze distracties vermijden om meer van de moeder te krijgen.

Imprinting van deze genen laat zien dat evolutie gebaseerd is op natuurlijke selectie van zelfzuchtige genen. Deze genen beïnvloeden niet alleen de embryologische ontwikkeling en de fysiologie van het kind maar ook zijn mentale ontwikkeling.

Uit: ‘Brain Cuttings: Fifteen Journeys trough the mind’ by Carl Zimmer ebook 2010

en gebaseerd op artikel in Nature.

44 Reacties op “De strijd tussen ouderlijke genen

  1. ramireziblog november 4, 2012 om 20:42

    Boeiend, maar ik ben niet overtuigd. Er zijn verschillende strategieën om je totale nageslacht zo groot mogelijk te laten zijn (iets waar de evolutie toe zal leiden) en ik betwijfel of dit er één van is….

    • Marleen november 4, 2012 om 22:35

      Ramirezi,

      Ergens las ik dat deze verschijnselen, behalve schizofrenie en autisme, ook op niveau van de foetus en de babymuizen te zien zijn wanneer ze dubbele genen van alleen moeders kant ontvangen of dubbele genen van alleen vaders kant.

  2. Annet Lemaire november 4, 2012 om 21:15

    Ooit een normaal mens ontmoet
    en beviel het?
    Ik zeg weleens: van alle ziekten die er zijn
    hebben we allemaal een beetje
    Dat geldt ook voor de geest..
    Met dat ene grote verschil: of je een ander schade toebrengt
    of niet……

    Blijvend interessant dit…….

  3. Normaal mens november 4, 2012 om 23:21

    Ramirezi, Marleen,

    Omdat David Haig natuurlijk ook wel wilde weten of zijn idee betreffende de strategie hout sneed deed hij de voorspelling dat deze vaderlijke inprenting zou ontbreken bij vogels en andere eierleggende dieren. Een cel in een bevrucht ei is immers het lichaam al uit voordat de manipulatie kan beginnen. Volgens deze hypothese zouden ook buideldieren geen ingeprente genen hebben.
    Hij bleek gelijk te hebben.
    Het mechanisme beperkt zich bovendien niet tot placentale zoogdieren. Ook voor planten waarvan de zaden door de ouderplant worden gevoed bezitten genen die verantwoordelijk zijn voor dit soort inprenting.

    • Marleen november 5, 2012 om 11:39

      Rob,

      Dankjewel voor de aanvullingen. Werkelijk verbazend dat ook planten inprenting kunnen manifesteren.
      Het is theoretisch natuurlijk mogelijk dat er andere genen betrokken zijn bij genomische inprenting in het geval van vogels en andere eierleggende dieren. Deze hebben dan natuurlijk geen invloed op de placenta maar zouden direct invloed kunnen hebben op bijvoobeeld het gedrag van de kuikens.

  4. harry p november 5, 2012 om 11:07

    marleen,

    deze uitwerking van Haigs onderzoek was al bekend van

    Christopher Badcock & Bernard Crespi Battle of the sexes may set the brain
    Nature 454, 1054-1055 (28 August 2008) | doi:10.1038/4541054a; Published online 27 August 2008

    ik neem aan dat Zimmer hen (uitegbreid) noemt, anders hebben we hier een typisch gevalletje Jonah Lehrer!😉

    • harry p november 5, 2012 om 11:49

      ps
      vervolgonderzoek laat zien dat de invloed van de moedergenen het grootst is tijdens de ontwikkeling en die van de vader op latere leeftijd. Epigenetische invloed is dus dymamisch- tenminste, bij muizen.
      Gregg, C., Zhang, J., Weissbourd, B., Luo, S., Schroth, G.P., Haig, D. and Dulac, C. (2010) High Resolution Analysis of Parent-of-Origin Allelic Expression in the Mouse Brain. Science, 329: 643- 648

    • Marleen november 5, 2012 om 12:54

      Harry,
      Daar zou ik graag meer over weten over je laatste link. Mocht je er een blog of een ‘digested’ artikeltje over vinden, graag ! Ik zoek zelf ook.

    • Marleen november 5, 2012 om 11:51

      Harry, Carl Zimmer noemt ze inderdaad uitgebreid in zijn verhaal. Hoe dan ook bedankt voor je link, ik zal hem er bijzetten.
      Ik dacht overigens dat Jonah Lehrer zichzelf citeerde zonder dat erbij te vermelden (?)

    • harry pinxteren november 5, 2012 om 14:23

      ja, klopt
      en hij had citaten (van Bob Dylan) verzonnen. Maar de grootste kritiek is nu dat hij (met name in zijn laatste boek war hij zogenaamd Dylan citeert) vooral neurobabble of neurobollocks dan wel neuro-flapdoodle verkoopt.
      (ook een blog waard!)

      en wat dulac betreft
      zie o.a.
      https://www.mcb.harvard.edu/mcb/news/news-by-tag/catherine-dulac
      en o.a.

      http://www.hhmi.org/research/investigators/dulac_bio.html

      allemaal interssant onderzoek!

      er is heel veel meer als je even kijkt:

      http://cshperspectives.cshlp.org/content/4/7/a008136.full

      interessant allemaal.

      bedankt voor je vraag!

  5. gert korthof november 6, 2012 om 11:06

    Een mooi blog over een altijd fascinerend onderwerp!

  6. Marleen november 6, 2012 om 12:39

    Harry, dankjewel voor de links. Daar zit wel wat extra’s tussen.

  7. Marleen november 6, 2012 om 12:41

    Gert, dankjewel. Het onderwerp geeft (mij) nieuwe inzichten in evolutie.

  8. Marleen november 6, 2012 om 23:38

    Harry,

    Zonder een heel nieuw blog te schrijven is het (tenminste voor mij) indrukwekkend hoe evolutie hier te werk is gegaan. Haig heeft aan de hand van de evolutietheorie de juiste interpretatie kunnen geven aan het bestaan van deze ziekten zoals blijkt uit experimenten op muizen.

    De strijd tussen de ouderlijke genen lijkt op een wapenwedloop tussen extreem zelfzuchtige genen. Dat deze ingeprente genen uiteindelijk ook bepalend zijn voor het gedrag zal voor jou ook een interessant gegeven zijn.

    Het artikel uit Science dat je hierboven noemt, daar kan ik helaas niet bij. Dat moet erg interessant zijn.

  9. harry pinxteren november 8, 2012 om 12:10

    Marleen,

    Ja dat klopt. Vooral nu ook epigenetische invloeden een grote rol blijken te spelen bij de verandering van de expressie van die geimprinte genen (of hoe zeg je dat). Al moet je daar wel een beetje mee oppassen, lijkt me want geen geneticus – ook Haig niet- kan je vertellen hoe een genoom precies een orgaan maakt, laat staan een heel organisme. Niet alleen van genoom tot orgaan/organisme is een hele stap, die van organisme tot gedrag is nog veel groter,zeker als het om mensen hersens gaat🙂

    S. Brenner was daar laatst ook zeer sceptisch over: hij noemde al dat ‘connectome gedoe’ ronduit ‘a form of insanity’ (en ik heb dat goed verstaan, want de man praat luid en duidelijk). Brenner kan het weten, want die C. elegans waar hij alles van af weet, heeft maar 302 neuronen. Maar vooral: autisme of schizofrenie – in dit geval van die vader en moeder imprinting – is andere koek. Dan heb je het ook over psychodiagnostiek, tests en allerlei aanpalende problemen zoals cultuur etc http://www.nature.com/nature/journal/v491/n7422_supp/full/491S18a.html

    Overigens meende ik begrepen te hebben dat dat selfish van Dawkins alleen te maken had met ‘replicatie’ en juist helemaal niks met expressie. Opvallend dus dat genen die *up front* de helft opgeven, weggeven, om samen iets te doen, toch selfish heten omdat ze mekaar later ‘bevechten’ om expressie. Ik dacht: het wordt steeds lastiger om genen als eenheid van selectie/reproductie te zien. Maar kennelijk lukt het nog steeds goed ze als eenheid van expressie/selectie te zien! Dwz ondanks de resultaten van ENCODE (zie ook “Genome-wide comparison of genetic and epigenetic regulatory mechanisms in primates’ ,de presentatie van Yoav Gilad, waar R. Franssen het over heeft).

    ‘When making predictions from a genome, the elephant in the room is the room’, schreef E. Youg laatst. Ik denk dat we nauwelijks idee hebben hoe groot die kamer wel niet is, tenminste als het om ons eigen genoom gaat. Ik schat nog groter dan een kerk (Church😉 ), om even in de metafoor te blijven.

    • harry pinxteren november 8, 2012 om 12:12

      ja helaas dat science verhaal is niet open access. Maar wie weet, later een keer.
      Je zult ongetwijfeld nog vaker over dit onderwerp bloggen.

  10. Marleen november 8, 2012 om 19:30

    Harry,

    De auteurs Badcock en Crespi, noemen deze wapenwedloop wel ‘tug-of-war’, waarbij ze de nadruk leggen op een touwtrekken tussen het onderdrukken van de expressie van bepaalde genen. Dat is inderdaad het mechanisme dat aan de basis staat van deze ziekten. Het onderdrukken van de expressie is evenwel één van de mechanismen die verschillende oudergenen hebben om elkaar te ‘bestrijden’. De genen die onderdrukt worden moeten natuurlijk eerst evolueren. Het gaat dus wel degelijk om een strijd tussen ‘selfish genes’. Hoe beter de genen van vaders kant er in slagen om het kind zoveel mogelijk van moeders ‘resources’ te laten gebruiken, hoe groter de kans dat zijn genen doorgegeven worden. Zo kunnen er ook genen van moeders kant bestaan die de ontwikkeling van de foetus vertragen.

    Wat betreft de epigenetica; het enige dat hier van belang is dat het inactiveren van de genen afhankelijk is van epigenetische mechanismen; methylatie en modificaties van de histonen. Deze zelfde mechanismen liggen aan de basis van twee andere processen, nl. differentiatie van de weefsels (ontwikkeling van het embryo) en de zogenaamde erfelijke epigenetische ‘markers’ die volgens velen verantwoordelijk zouden kunnen zijn voor Lamarckiaanse overerving. (Daar geloof ik dus niets van).

    Ik zie niet in waarom de stap van genoom naar de structuur van het brein groter zou moeten zijn dan de stap van het genoom naar de structuur van het organisme. Het ‘connectome’ is zeker net zo complex als het geheel aan cellen en weefsel waaruit we opgebouwd zijn, dus niet per se complexer.

    ENCODE toont aan dat er behalve de genen nog heel veel ander DNA is dat belangrijk is voor het functioneren van een organisme. Het toont geenszins aan dat de genen minder impact zouden hebben. Wat R. Fransen daar over schrijft kan ik zo gauw niet terugvinden. Heb je een linkje ?

    Misschien begrijpen we elkaar hier niet, maar de predicties die Haig deed waren gebaseerd op de evoltietheorie en niet op het genoom…

  11. harry pinxteren november 8, 2012 om 23:08

    marleen

    ik heb even weinig tijd en ik moet eens goed nadenken over je reactie, want je daagt me nogal uit.

    Die ref van Rene is een lezing gehouden door iemand van het ENCODE project. Nog niet on line. Komt nog

    Op Church heb ik nog niet uit, woerd steeds onderbroken, lees een beetje versnipperd. Ik denk niet dat er voor jou veel nieuws in staat, maar ben wel benieuwd wat jij van zijn ideeen vindt.

    Komt nog wel. Zodra ik het uit heb, weet ik ook meer!

  12. harry pinxteren november 12, 2012 om 16:54

    marleen,
    ik heb niet veel tijd, dus even kort een reactie.

    De moderne psychiatrie gaat inderdaad meer uit van continua dan van categorieen, meer van dimensies, spectra, dan van hokjes.

    Schizofrenie is overigens ook nooit als een eenduidig syndroom bedoeld door Bleuler die de term bedacht, maar meer als verzamelnaam. En uit recent genonderzoek blijkt dat hij hoogstwaarschijnlijk geen ongelijk had http://www.biomedcentral.com/content/pdf/1741-7007-9-77.pdf Genen die met de ziekte te maken hebben- en elke dag wordt er wel weer een gevonden- wijzen op diverse aanpalende kritische processen zoals het functioneren van het immuunsyteem, de plasticiteit van synapsen, de regulatie van genen tijdens de ontogenese etc etc. Hetzelfde lijkt overigens te gelden voor autisme. Het beeld komt dus overeen met wat modern kankeronderzoek laat zien: geen twee kankers zijn gelijk. Een mutatie kan verschillende soorten kanker veroorzaken en omgekeerd is een soort kanker niet altijd door dezelfde mutatie veroorzaakt. Dus we zullen zien hoe het uiteindelijk met die touwtrekthese van Badcock en Crespi blijkt te zitten.

    Maar mijn belangrijkste punt slaat op je opmerking “Het ‘connectome’ is zeker net zo complex als het geheel aan cellen en weefsel waaruit we opgebouwd zijn, dus niet per se complexer.”

    Hersens zijn niet zomaar een orgaan als alle andere organen- dat is een oude discussie die ik de laatste tijd vaker zie opduiken (bij Sydney Brenner onlangs nog). Om kort te gaan: het is natuurlijk prima om naar cellen en weefsels te kijken. Zo worden er nog steeds nieuwe neuronen en nieuwe functies ontdekt, zoals laatst met onze zgn Grid cellen. Maar dan kijk je tegelijkertijd toch ook altijd wat verder dan alleen naar ‘cellen en weefsels’, namelijk naar de werking en vooral naar de functie van een orgaan, van een aantal organen, en uiteindelijk naar het functioneren/overleven van een heel organisme. Toch? Dus de vraag is dan: hoe werken hersens en wat voor functie hebben ze nou precies bij het overleven van onze soort?

    Dat is nogal complex, lijkt me. Kortom, de bekende analogie met gal en lever (of waar Swaab de voorkeur aan gaf, met urine en nieren) is voor kritiek vatbaar. Zou ik zeggen.

    Ik hoop straks weer wat meer tijd te hebben voor verdere argumenten en voorbeelden, maar ik ben alvast wel benieuwd naar je reactie!
    (al heb je nu misschien meer bomenkap aan je hoofd!)

  13. Marleen november 13, 2012 om 11:24

    Harry,

    Het getouwtrek tussen de genen van Crespi en Badcock is slechts één van de mogelijke oorzaken van schizofrenie en autisme begreep ik. Er zijn inderdaad vele andere oorzaken zoals laatst in Labyrinth (het tv-programma) nog aangetoond werd.

    http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2012/nov/Hersenkoorts-.html

    Hierin werd besproken hoe schizofrenie voort zou kunnen komen uit een ‘ontsteking’ van het brein. Er werd zelfs geopperd dat het zou kunnen gaan om een herpes. Vanmorgen staat er in de krant dat autisme veroorzaakt kan worden door de griep.

    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wetenschap-Gezondheid/article/detail/3347128/2012/11/13/Griep-bij-zwangerschap-verdubbelt-kans-op-autisme-baby.dhtml

    Eergisteren was er weer een publicatie over de genetische oorzaken van deze ziekten.

    http://www.sciencedaily.com/releases/2012/11/121111153933.htm?

    Dat is allemaal zeer verwarrend en moeilijk uit te pluizen. Mijn bericht ging meer over het Angelman en Prader Willi syndroom in het kader van de evolutie en is zeker geen discussie over de oorzaak van schizofrenie en autisme.

    Dat de hersens veel complexer zijn dan een weefsel en vooral een (ander) orgaan is zeer waarschijnlijk. Misschien bedoelde Swaab dat de hersenen net als andere organen bestudeerd en ‘ontleed’ kan worden in verschillende onderdelen met elk hun specifieke functie.

    • harry pinxteren november 13, 2012 om 15:08

      marleen,
      natuurlijk kun je hersens bestuderen net als alle andere organen. Net zoals je schizofrenie en bijv kanker op moleculair genetisch niveau kunt bestuderen. Een mooi voorbeeld kwam ik vandaag nog tegen: http://www.nature.com/neuro/journal/vaop/ncurrent/full/nn.3261.html

      Maar dat hersens niet méér zouden zijn dan een orgaan kan ook Swaab niet waarmaken. Zo produceert het volgens hem typisch allerlei illusies. Ik zou om te beginnen zeggen: kom daar maar eens om bij andere organen! Maar volgens mij produceren hersens ook nog een heleboel andere dingen, zoals wetenschappelijke kennis, feiten en inzichten om maar een voorbeeld te geven. Of baseert Swaab zijn beweringen misschien ook allemaal op illusies? Nieren en levers, scheiden alleen gezuiverd bloed en wat afval uit. Ook belangrijk om te overleven, daar niet van, maar de analogie is dus onvolledig. De vraag is trouwens of die dan wel consistent is😉

      Natuurlijk, en dat weet ik ook wel, is het veel makkelijker om van ‘mens naar molecule’ te duiken dan omgekeerd van ‘molecule naar mens‘ op te springen. (misschien dat daarom Weinberg – of all persons- het daarom pas onlangs een beetje durfde te proberen, al vond hij het begrip emergentie nog steeds maar niks😉 )

      dank voor de refs

  14. harry pinxteren november 15, 2012 om 16:59

    vind je dit allemaal te filosofisch, marleen? 😉

  15. Marleen november 16, 2012 om 01:29

    Harry,

    De filosofie in jouw commentaar, daar kan ik nog wel enigszins bij.😉 . Maar filosoferen met mensen die er twee werkelijkheden op na houden wordt lastig.

    Het punt is dat ik het met je eens ben. Ik denk alleen dat Swaab de hersenen ‘reduceert’ tot een willekeurig orgaan om te benadrukken dat het allemaal om genen en chemie gaat. (Ik heb hem slechts hier en daar horen spreken in interviews).

    Ik moet nog een lecture van Sapolsky volgen over emergentie en complexiteit. Misschien kan er vervolgens over gefilosofeerd worden (🙂 ). Wat Weinberg daarover zei weet ik niet.

    Bedankt voor je link.

  16. harry pinxteren november 16, 2012 om 09:56

    marleen,

    is dat een nieuwe lezing van sapolsky? Klinkt interessant, en emergenties zijn mijn hobby!

    hou me op de hoogte

  17. Marleen november 16, 2012 om 18:34

    Harry, het is een lezing uit 2010, misschien heb je die al gezien.
    Dit is’em:

    • harry pinxteren november 16, 2012 om 22:33

      dank je marleen
      ja dat is uit zijn hele serie van een stuk of 20 colleges
      maar ik had ze nog niet allemaal gezien

  18. Marleen november 18, 2012 om 00:09

    Harry, je moet de video echt zien. De eerste helft is wat onduidelijk, maar aan het eind snap je hoe het zit. Dit lecture is heel interessant, vooral zijn conclusies beloven heel wat voor de intelligentie van de komende generaties. Het is in het verband met dit bericht misschien interessant te benadrukken dat het blijkt dat vrouwen meer lange afstandsconnecties in hun brein hebben, terwijl ze bij mannen korter zijn. Dit betekent dat bij vrouwen ook de corpus callosum dikker is dan bij mannen. De communicatie tussen de hemisferen zou dus beter verlopen….?, ?
    In het geval van autisme zijn er bijzonder weinig lange afstandsconnecties en is het corpus callosum erg dun.

  19. harry pinxteren november 18, 2012 om 14:09

    ja sapolsky volg ik al tijden
    (zijn laatste boek is trouwens op het net als pdf file zo te krijgen)

    vooral zijn verhaal over het effect van domapamine in onze soort, vind ik interessant (mentale ausdauer, en die maakt een groot verschil!)

    overigens, die hard darwinisten zoals jij moeten toch doorgaan weinig hebben van emergentie en complexiteit: te filosofisch. Toch?😉

  20. Marleen november 18, 2012 om 17:50

    Harry, je bedoelt ‘The trouble with testosteron’ ? Dat is inderdaad gratis als PDF te downloaden bij ebookee. Maar is dat wel betrouwbaar.

    De emergentie en complexiteit zoals Sapolsky die presenteert is inderdaad weinig concreet. Hij kent vaak de wiskundige onderbouwing niet. Ook is in het begin niet duidelijk wat de algoritmes zijn die aan de basis liggen van de opeenvolging van de generaties. Maar het is wel heel duidelijk wat hij bedoelt.
    Kwantiteit maakt kwaliteit, en dat geldt voor het aantal neuronen, mieren en / of mensen die wanneer ze in grote getale zijn, de juiste beslissingen kunnen nemen. Je zou als je weinig tijd hebt het laatste kwartier kunnen luisteren, maar weet niet of het zonder de voorgaande anderhalf uur wel te begrijpen is…

  21. harry pinxteren november 19, 2012 om 16:48

    marleen,
    nee ik bedoelde

    http://www.g2gfitness-mma-ccoach-sthqld.com/resources/Sapolsky%20why%20Zebras%20don't%20get%20ulcers.pdf

    ‘Kwantiteit maakt kwaliteit’, dat is de centrale stelling van Ph Andersons Science artikeltje uit 1972 dat te weing gelezen is, terwijl hij het toch simpel samenvatte met een verwijzing naar Marx (die inderdaad ongeveerhetzelfde bewerde, maar toch wat anders!) en daarna naar Hemingway:

    ‘The rich are different form us. ‘

    “Yes they have more money”
    😉

    Trouwens, over complexiteit gesproken: Alexej Abyzov et al Nature, 2012; DOI: 10.1038/nature11629
    Niks voor een blog?

    • Marleen november 19, 2012 om 17:33

      Harry, De Zebra had ik van gehoord, het moet erg goed zijn. Je hebt zojuist een boek cadeau gedaan. Dankjewel !!

      Dat artikel van Abyzov was ik net aan het lezen, en het blog komt eraan.
      Chomsky is hier nu bezig met zijn lecture😉

  22. harry pinxteren november 20, 2012 om 10:08

    marleen,
    ik ben benieuwd.

    trouwens, wel spectaculair onderzoek dat laatste, vooral omdat we zoveel klokken hebben die ook heel bepalend zijn voor ons gedrag en functioneren. Daar kunnen die EP-ers nog wat van leren!

  23. harry pinxteren november 20, 2012 om 16:24

    mooie voorspellimg van sapolsky over de ultieme revolutie. En die opmerking aan het eind, over blueprints, ja je bent een 60ties guy en je blijft het, al is hij wel een stukje jonger, woodstock heeft ie nog wel meegemaakt. Duidelijk te zien!

    • Marleen november 20, 2012 om 17:47

      Dat is duidelijk te zien én te horen. Wat een mooi einde van zijn lezing, ook al zal het nog even duren voordat wij zelf met zijn allen kunnen bepalen hoe de wereld draait. Het zou een extreme vorm van democratie zijn, waarvan sommigen beweren dat daarbij niet altijd de beste oplossingen uit naar voren komen. Maar als we zover zijn dat iedereen meepraat kunnen we blijkbaar blind vertrouwen op de juiste uitkomst.

  24. Marleen november 20, 2012 om 17:48

    Harry, dank voor deze links. Wat toevallig nu. Het is duidelijk dat ze hier verder gaan met netwerken. Prachtig, al begrijp ik de details natuurlijk niet.

  25. harry pinxteren november 20, 2012 om 20:22

    nee ik ook niet! maar wat ik wel grappig vond was:
    Coincidences in physics are extremely rare, and almost never happen. There is always an explanation, which may be not immediately obvious.”😉

Praat mee en laat hier uw reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Zwervende gedachten

Een filosoof over argumentatie, biologie, handelingstheorie en wat hem verder invalt

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

per amanti della vera musica

SangueVivo

Ancora solo un battito in più

Microplastics

INTERREG MICRO PROJECT

Scientia Salon

Philosophy, Science, and all interesting things in between

Infinite forme bellissime e meravigliose

si sono evolute e continuano a evolversi

Vita da simbionte

perché collaborare è talvolta meglio che combattere

Meneer Opinie

Altijd een mening, maar niet altijd gehinderd door kennis van zaken

The Cambrian Mammal

An evo-devo geek's scientific meanderings

Evolutie blog

bij dezen en genen

The Finch and Pea

The Public House for Science...

voelsprieten

* wonder van het alledaagse *

the aphid room

All about aphids... not simply bugs|

kuifjesimon

Just another WordPress.com site

The Amazing Comics Men

Comics by Dutch cartoonists Jan the Stripman & Wim the Mysterious Helpman

Barbara Jansma

Prenten, spotprenten en schilderijen

%d bloggers op de volgende wijze: