Op zoek naar de klepel

bij dezen en genen

VKblog themadag: Herinnering

station

 

 

…en die keer dat ze weggelopen was op haar pantoffels. Ze liep door het herfstige weer helemaal het dal in en ging daar op het station wachten op de eerste de beste trein. Weg moest ze immers, naar haar thuis over de Alpen. Haar thuis waar iedereen haar kon verstaan.

 

De carabinieri hebben haar overal gezocht. We kregen een telefoontje. Een voorbijganger had haar op haar pantoffels op het station gezien en haar naar het dichtstbijzijnde bejaardentehuis gebracht. Daar zat ze breed lachend en zielsgelukkig een soepje te eten. Had ze die trein dan toch genomen, was ze weer thuis? Ze wist het al niet meer…

 

Alle bijdragen aan de VKblog themadag over verpleeghuizen zijn op het blog van Demio te lezen.

 

 

 

29 Reacties op “VKblog themadag: Herinnering

  1. demio november 14, 2010 om 16:04

    Ach gossie, waarom zouden al die mensen toch naar huis willen? (Ik doe even of ik het niet snap hoor ;-))
    Mooi beschreven. Ik ga de link toevoegen.

  2. pierra november 14, 2010 om 16:21

    @cor3306, dat is het zeker.
    @demio,
    Deze vrouw had bijzonder veel goede redenen om naar huis terug te willen.
    Dank je voor het toevoegen van de link. Ik ga de andere bijdragen later teruglezen. Mooi initiatief!

  3. ing.St Hawk november 14, 2010 om 16:38

    Pierra,
    Erg aandoenlijk, vooral door de pantoffels en het soepje.
    Mijn oma wilde soms ook naar huis. Uren moest ze dan in de gaten worden gehouden door haar dochter die bij haar in was komen wonen.

  4. pierra november 14, 2010 om 17:02

    @ing. St Hawk, ze had misschien een ‘helder’ moment maar het heeft zich gelukkig nooit meer voorgedaan.
    De drang om naar huis te gaan is eigenlijk bij iedereen aanwezig. Zoiets merk je waarschijnlijk des te meer als je geen thuis meer hebt.

  5. Smokey Robbinson november 14, 2010 om 17:23

    @Pierra, ja, naar huis lijkt universeel een oerdrang te wezen. Mooi verhaal op deze dag.

  6. pierra november 14, 2010 om 17:34

    @Smokey Robbinson, dank voor je reactie. Ik ga gauw ook de andere bijdragen lezen.

  7. jeg_synes november 14, 2010 om 18:08

    zo herkenbaar……
    ik reed een keer naar huis en ik woon in een soort niemandslaand met een paar huizen…..
    er liep een oude vrouw met een vreemd tasje in haar hand op het kleine landweggetje……ik vertrouwde het niet, ging langzaam rijden en zag dat ze verward was…stopte en stapte uit, sprak met haar en nam haar tenslotte mee in de auto naar mijn huis…daar gaf ik haar thee en een koekje en probeerde ik de inhoud van haar tasje te achterhalen…..dat lukte met een enorme smoes natuurlijk….er zaten nietszeggende dingen in… .ze zei dat ze naar haar zoon moest en die woonde in N…..een dorp ongeveer 25 km van mijn huis…..ik twijfelde wat ik zou doen, de politie bellen, naar N rijden en kijken of we haar zoon zouden kunnen vinden…..ze bleef aandringen en noemde een adres…ik opzoeken in het telefoonboek, gelukkig ook een klein dorp en ik vond een adres en een naam…vroeg haar naar de naam en opeen wist ze haar eigen naam ook weer….
    ik stopte haar weer in de auto en zei dat we een ritje gingen maken naar haar zoon….in N zocht ik naar het adres, maar ze herkende e.e.a. en op een gegeven moment zei ze dat ze hier er uit moest.
    ik stopte stapte uit om haar te helpen, maar ze stond al bijna bij de voordeur van dat huis….
    we belden aan en een vrouw deed open…haar schoondochter inderdaad….
    die liet zo overduidelijk weten dat ze die moeder daar niet wilde hebben, dat ik zei, okay, zeg me maar waar uw schoonmoeder woont dan breng ik haar wel weer naar huis….
    en ik heb haar teruggebracht…ze was ontsnapt en moet een flink aantal kilometers hebben gelopen de goede richting op….
    ik reed terug naar huis, met tranen en een triest gevoel….
    jeggroet

  8. Peter Louter november 14, 2010 om 18:09

    Daar zit een vervolgverhaal in, al zal het fictie worden.
    Stel dat ze in die trein was gestapt

  9. pierra november 14, 2010 om 18:25

    @jeg_synes, een heel triest verhaal….de schoondochter was dus niet eens opgelucht dat haar schoonmoeder weer terecht was.
    Geweldig goed dat je je om haar bekommerd hebt, al zul je haar misschien met moeite hebben achtergelaten in het tehuis.
    @Peter Louter, ze had inderdaad verder niets bij zich. Ik durf er niet eens aan te denken.

  10. Geroma november 14, 2010 om 18:43

    Schrijnend en herkenbaar, Pierra….
    Mijn beide grootmoeders en vader zijn overleden aan de ziekte van Alzheimer.
    Alle drie, wilden ze – toen ze nog een bepaald bewustzijn hadden – slechts 1 ding: Naar Huis!!!!
    Mooie bijdrage….
    Lieve groet.

  11. Geroma november 14, 2010 om 18:45

    @Jeg: Wat een in- en intriestverhaal……….

  12. pierra november 14, 2010 om 19:12

    @Geroma, Ze kon op het laatst niet meer spreken en bijna niet meer lopen dus we wisten niet eens meer hoe graag ze wilde gaan.
    Lieve groet,

  13. Bart november 14, 2010 om 20:36

    Ach, op haar pantoffels…zo ontroerend, Pierra…

  14. Aad Verbaast november 14, 2010 om 21:44

    Heel erg herkenbaar. Ik was een paar dagen geleden nog bij een bevriend stel waar de man Alzheimer heeft en nog thuis woont. Op momenten zegt hij daar tegen zijn vrouw: het wordt tijd om naar huis te gaan.
    Op die momenten herkent hij zijn vrouw ook niet. Het huis blijkt het huis te zijn waar ze 30 jaar geleden woonden.

  15. Thera november 14, 2010 om 22:01

    Was ze misschien toch thuis. Dat is mooi.

  16. svara november 14, 2010 om 22:02

    dit is ook weer zo’n verhaal waar je een knoop van in je maag krijgt…..

  17. pierra november 14, 2010 om 23:24

    @Bart, ontroerend ja, maar omdat zijzelf zo lachte hebben we naderhand toch best gelachen toen ze eenmaal heelhuids terecht was.
    @Aad, ach,
    de herinneringen van veel vroeger lijken vaak de enige te zijn die nog over zijn
    @Thera, laten we hopen dat ze het zo ervaarde.
    @svara, een dag vandaag die diepe indruk maakt.

  18. Johan HvD november 14, 2010 om 23:36

    Een klein fragment uit een groot (levens)verhaal…😉

  19. Glaswerk november 15, 2010 om 00:17

    @Pierra: Treffend stukje uit het (oude) leven gegrepen.

  20. Aad Verbaast november 15, 2010 om 00:50

    @Pierra:
    == de herinneringen van veel vroeger lijken vaak de enige te zijn die nog over zijn ==
    dat fenomeen van alzheimer wordt ook wel beschreven als "het oprollende geheugen".
    Vanaf het heden rolt het geheugen zichzelf steeds verder op (terug in de tijd) in het ziekteproces, totdat slechts herinneringen over blijven van heel vroeger. Een mooie plastische term die er voor bedacht is vind ik eigenlijk.
    Bizar en verdrietig om mee te maken.

  21. pierra november 15, 2010 om 01:12

    @Johan HvD, een piepkleine maar betekenisvolle herinnering aan haar.
    @Glaswerk, ze is erg oud geworden
    @Aad, inderdaad een mooie term die ik niet kende.
    Ze herinnerde zich alleen haar moedertaal nog.

  22. Gus november 15, 2010 om 01:17

    Aangrijpende verhalen, die van Jeg ook.
    Ik stapte een keer per ongeluk een verkeerde ziekenhuiskamer binnen, lag daar een man die dacht dat ik Jezus was, want ik droeg lang haar toen. Hij kwam helemaal overeind, handen uitgestrekt, hard smekend ‘jezus, jezus, jezus’ Tja, ik vond het wel lullig voor hem, want ik was hem niet dus ben ik maar weg gegaan.
    True story.:-)))

  23. galadriel november 15, 2010 om 10:53

    ontroerend….
    soms is het goed (voor je zelf) dat je vergeetachtig wordt

  24. ing.St Hawk november 15, 2010 om 11:25

    Pierra,
    galadriel zegt: "soms is het goed (voor je zelf) dat je vergeetachtig wordt "
    Dat lijkt mij nou ook !
    Boektip:http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/vergeetboek/1001004008663213/index.html

  25. pierra november 15, 2010 om 11:51

    @Gus, tja,
    @Galadriel, dat is zeker waar. We zouden geen leven hebben als we sommige ballast niet kwijtraakten.
    @ing. St Hawk, mooie tip!
    Uit de beschrijving van het boek iets dat misschien bij veel ouderen parten speelt:Wat gebeurt er met gedeelde herinneringen als degene waar je die herinneringen mee deelde er niet meer is?

  26. demio november 15, 2010 om 13:36

    Pierra, dank je wel voor je ‘herinnering’ op deze VKblogdag. Mooi en triest. Over weglopen zouden vele verhalen te schrijven zijn🙂

  27. kuifje simon november 15, 2010 om 14:32

    tevreden lachend met een snoepje …. fijn (voor haar)

  28. pierra november 15, 2010 om 14:43

    @demio, het was een bijzondere dag. Bedankt voor dit initiatief.
    Ik ken zelf (gelukkig) niet al te veel verhalen over het weglopen van bejaarden.
    @kuifje simon, het was net een ondeugend klein meisje.

Praat mee en laat hier uw reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Zwervende gedachten

Een filosoof over argumentatie, biologie, handelingstheorie en wat hem verder invalt

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

mjusicamanti.wordpress.com/

per amanti della vera musica

SangueVivo

Ancora solo un battito in più

Microplastics

INTERREG MICRO PROJECT

Scientia Salon

Philosophy, Science, and all interesting things in between

Infinite forme bellissime e meravigliose

si sono evolute e continuano a evolversi

Vita da simbionte

perché collaborare è talvolta meglio che combattere

Meneer Opinie

Altijd een mening, maar niet altijd gehinderd door kennis van zaken

The Cambrian Mammal

An evo-devo geek's scientific meanderings

Evolutie blog

bij dezen en genen

The Finch and Pea

The Public House for Science...

voelsprieten

* wonder van het alledaagse *

the aphid room

All about aphids... not simply bugs|

kuifjesimon

Just another WordPress.com site

The Amazing Comics Men

Comics by Dutch cartoonists Jan the Stripman & Wim the Mysterious Helpman

Barbara Jansma

Prenten, spotprenten en schilderijen

%d bloggers op de volgende wijze: