Op zoek naar de klepel

bij dezen en genen

De intelligentie van de cel

De biowetenschappen worden gedreven door moleculaire biologie en genetica. Microscopen maken het mogelijk om de binnenste structuren van een cel steeds verder uit te vergroten. Onderzoek en onderwijs concentreren zich op wat zich afspeelt binnen een cel. Brian J. Ford denkt dat het tijd wordt om beter te kijken naar het gedrag van een enkele cel. Eéncelligen zijn autonoom, hebben waarnemingsvermogen en zijn ingenieus. In het leven van een enkele cel liggen de wortels van onze intelligentie.

Eéncellige organismen zoals Difflugia (Amoebozoa), maken ingewikkelde hulzen om hun cel mee te bedekken. Ze moeten daarvoor zandkorrels oppakken en in de huls plaasten.

difflugia
Van internet: Difflugia

Er zijn veel meercellige dieren die een eigen huls bouwen, maar die bezitten dan ook een centraal zenuwstelsel, spieren, ogen enz. Hoe een eencellige dit voor elkaar krijgt weet men niet en het zal nooit ontdekt worden met behulp van de moleculaire biologie. Ford geeft ook een voorbeeld van rode algen. Scheuren deze algen uiteen dan zijn ze 24 uur later weer gerepareerd. Dit laatste doet zich alleen in het laboratorium voor, want de algen worden in open zee uit elkaar gespoeld. Zonder dat daar dus een mechanisme voor geëvolueerd heeft kunnen worden, bezitten de algen toch de eigenschap om zichzelf te repareren.
Eéncelligen reguleren hun activiteit, reageren op de omgeving en nemen uiteindelijk beslissingen.

Er wordt vaak vanuit gegaan dat onze hersenen alles regelen. Dat geldt voor onbewuste en bewuste lichamelijke processen. Maar er zijn legioen cellen die zich onafhankelijk van de hersenen delen en functioneren, zoals levercellen die beschadigd weefsel vervangen, huidcellen, haarcellen, en bloedcellen in het merg. De zenuwcel zelf daarentegen kan zich niet meer delen en lijkt slechts als aan- en uitknop te fungeren voor het doorgeven van signalen. Onderzoek naar de hersenen en hun

Van internet: Neuronal network

functie concentreert zich op de relatie tussen neuronen. Ford denkt dat de neuronale cellen zelf het antwoord bevatten op de werking van ons brein. Deze ‘denkende’ neuronen produceren een actiepotentiaal dat de taal vormt voor het doorgeven van gegevens binnen het neuronale netwerk.

In zijn laboratorium produceren gekweekte neuronen elektrische signalen van 40 Hertz, wat als audiofile klinkt als een irritant gezoem. Na amplificatie naar 300 Hertz klinkt dit signaal als het geluid van krijsende zeemeeuwen. Zou dit de taal van de hersenen zijn, vraagt hij zich af. In plaats van de hersenen als supercomputer te beschouwen zouden we elke zenuwcel zelf als een computer moeten beschouwen die binnen de hersenen netwerken vormt. Ford pleit dan ook voor een discipline die de hele cel bestudeert in plaats van het reductionistisch inzoomen op de intracellulaire structuren en moleculaire processen.

Dit bericht is een samenvatting van een artikel van Brain J. Ford in New Scientist.

44 Reacties op “De intelligentie van de cel

  1. antoinette duijsters mei 4, 2010 om 12:17

    Als ik het goed begrijp, zijn er eencellige die heel veel kunnen. dat gaat ook op voor cellen in ons lichaam, maar zijn er ook cellen, zoals zenuwcellen die niet meer doen dan doorgeven.

  2. Pierra mei 4, 2010 om 12:23

    @Antoinette, eigenlijk is het een vaag artikel. Hij stelt eigenlijk tegenover elkaar dat neuronale cellen, die verantwoordelijk zijn voor onze intelligentie, misschien als cel minder ‘intelligent’ zijn dan eencelligen. Een twijfelachtige stelling, maar wel een mooi idee op zich om beter te kijken naar het gedrag van cellen i.p.v. alleen naar de innerlijke ultramicroscopische structuren en moleculaire processen.

  3. ron mei 4, 2010 om 13:27

    Cellen die zichzelf herstellen. Waren wij ook maar zo vernuftig.😉

  4. rudolfhendriques1 mei 4, 2010 om 13:51

    Grappig.. ik vroeg ooit bij een paradisolezing over cellen ofdat cellen misschien een vorm van een eigen bewustzijn hadden? Er werd toen hartelijk om gelachen maar bleek achteraf toch niet zo’n domme vraag te zijn.
    Dan was ik 4 jaar geleden toch niet zo gek door deze vraag te stellen..;)

  5. Glaswerk mei 4, 2010 om 14:26

    @Pierra: Zulke "zoemende" of "krijsende" cellen worden al heel lang beschouwd als een soort "stabilisatoren" in clusters van neuronen. De constante frequentie is het gevolg van zelf-inhibitie of zelf-excitatie. Dus die frequentie is typerend voor een zo’n neuron, hoewel het overall gedrag uiteraard ook beïnvloed wordt door aansturing van (veel) andere neuronen binnen en buiten zo’n cluster.Ford pleit dan ook voor een discipline die de hele cel bestudeert in plaats van het reductionistisch inzoomen op de intracellulaire structuren en moleculaire processen.
    Niet alleen één cel maar ook in groepsverband. Men is niet voor niets zo’n dertig jaar geleden begonnen met het uitvoeren van extra-cellulaire multi-unit experimenten. Daarnaast speelt niet alleen de overdracht met elektrische prikkels (actiepotentialen) een rol maar ook nog de chemische "context".
    Overigens kan een normale signaalversterking niet leiden tot een verhoging van de frequentie van 40 naar 300 Hz. Dat terzijde.Hm, je hebt iets in me wakker gemaakt geloof ik…😉

  6. Pierra mei 4, 2010 om 14:47

    @ron, tot op zekere hoogte hebben ook wij een klein herstellingsvermogen. Het is schijnbaar vernuftig omdat het herstel zich alleen in het laboratorium voordoet, waar de fragementen bijeen blijven. Alsof ze dat daar leren.
    @Rudolfhendriques1, op zich is het helemaal geen gekke vraag, maar de eencelligen hebben geen zenuwstelsel en dan wordt het lastig om van intelligentie te spreken. Dan moet het begrip intelligentie uitgebreid worden want wikipedia definieert het als volgt:Intelligentie is een algemeen begrip uit de psychologie dat een mentale eigenschap beschrijft met veel verschillende functies; zoals de mogelijkheid overeenkomsten en verschillen op te merken in waarnemingen, zich in de ruimte te oriënteren, te redeneren, plannen te maken, problemen te doorgronden en op te lossen, in abstracties te denken, ideeën en taal te begrijpen en te produceren, informatie op te slaan in het geheugen en daar weer uit op te halen, te leren van ervaringen.

  7. Pierra mei 4, 2010 om 15:00

    @Glaswerk, ik leer hier iets van je onderzoeksterrein🙂
    Ben het ermee eens dat je cellen uit multicellulaire organismen niet zomaar uit hun context kunt halen om ze te bestuderen. Ook lijkt het me dat er veel chemische processen aan de basis liggen van al deze fenomenen. Onze hersenen zowel als de hormonen die er door afgescheiden worden regelen de celdelingen en het gedrag van onze cellen. Ik ben het dus eigenlijk ook niet eens met deze meneer Ford. Zijn ideeen zijn voor mij heel vaag maar wel boeiend.
    Bedankt voor je aanvullingen. Op het gebied van frequenties en elektriciteit schort er bij mij vaak wat aan de informatie….helaas. Maar het artikel zelf geeft geen extra informatie.
    Misschien moet ik een groep aanmaken ‘grenswetenschap’.😉

  8. Albert Marinus mei 4, 2010 om 15:02

    … hahahahaha, genetica nog steeds zich groen twijfelt kweeks ontstaan man (lichtblauw te http://genastropsychica.blogspot.com/) en de vrouw [roze te http://genastropsychia.blogspot.com/%5D

  9. rudolfhendriques1 mei 4, 2010 om 15:10

    Hey Pierra,
    Mijn vraag was dan ook eigenlijk ofdat het mogelijk was om een cel te beinvloeden door middel van iets van buitenaf. Ik stelde toen als voorbeeld de ontwikkeling van kankercellen bij proefdieren in een rustige of stressvolle omgeving. En daar was inderdaad een verschil in, helaas niet in die zin dat we de invloed heel direct kunnen meten. Het is natuurlijk allemaal een actie , reactie verhaal waarbij er meerdere factoren spelen.
    Het gegeven dat cellen zich in zekere zin vrij kunnen delen, for good or bad, zette mij aan het denken wie de beslissing maakt om zich in welke vorm te delen.
    Indirect vermoed ik dat ons eigen besef van ons lichaam daar veel mee te maken heeft. Ik denk niet dat kanker een psychische ziekte is, maar als ik de kans had om daar meer over ter onderzoeken dan zou ik daar wel een paar pijlen op richten.
    Het artikel wat je hier hebt geplaats wijst toch ook enigszins in die richting..

  10. Glaswerk mei 4, 2010 om 15:27

    @Pierra: Twee alinea’s uit het artikel:
    "Back in 2004, we set out to record these potentials, from neurons cultured in the lab. They emit electrical signals of around 40 hertz, which sound like a buzzing, irritating noise played back as audio files. I used some specialist software to distinguish the signal within the noise – and to produce sound from within each peak that is closer to the frequency of a human voice and therefore more revealing to the ear."
    Op die manier kun je een bronstige olifant als een romantische nachtegaal laten klinken…
    "Listening to the results reprocessed at around 300 Hz, the audio files have the hypnotic quality of sea birds calling. There is a sense that each spike is modulated subtly within itself, and it sounds as if there are discrete signals in which one neuron in some sense "addresses" another. Could we be eavesdropping on the language of the brain?"
    Het gevolg van zelf-excitatie of zelf-inhibitie door middel van terugkoppeling van het axonale output signaal naar de dendritische input kant.
    Ford had suspense-romanschrijver moeten worden😉

  11. Pierra mei 4, 2010 om 15:34

    @rudofhendriques, de celcyclus staat onder strenge controle van groeifactoren en wordt heel precies geregeld. Het is zeker dat externe factoren een rol spelen en stress kan er daar een van zijn. Stress kan aanzetten tot de productie van hormonen bijv.
    Verder kun je het artikel lezen zoals je wilt. Volgens mij wordt er veel onderzocht naar de rol van de psyche op het menselijk lichaam en andersom. Als ik er wat over vind zal het hier linken.

  12. meneer_opinie mei 4, 2010 om 15:42

    Het klinkt allemaal heel mooi, maar een beetje scepsis is niet weg denk ik. Maar ik herinner me nog een presentatie op de universiteit, nu al weer twintig jaar geleden, waaruit bleek dat het ogenschijnlijk tamelijk ingewikkelde gedrag van de poelslak met een heel simpel vijfregelig modelletje uitstekend kon worden nagebootst. De grondregel was eten en die regel werd onderdrukt door vlucht- paar- of eileggedrag afhankelijk van prikkels uit de omgeving.
    Dat heel simpele modelletjes een zeer gevarieerd gedrag kunnen opleveren, dat zelfs de indruk kan geven van intelligentie, is ook een van de resultaten, misschien wel de belangrijkste, van de chaos-theorie.
    En wat betreft die zeevogels in je hersenen: als je je data maar lang genoeg manipuleert, dan krijg je er misschien wel een sonate uit, of zelfs een symfonie. Het klinkt mij iets te veel als ‘cherry picking’ in de oren.
    Naast al deze bedenkingen bij de theorien van Ford, wel complimenten voor een interessant blog.

  13. Pierra mei 4, 2010 om 15:44

    @Glaswerk, hij heeft ook een eigenaardig curriculum. (zie link onder zijn naam; het is eigenlijk een bericht voor de groep grenswetenschap die ik nog moet oprichten).
    Met deze geluidsmodulaties kun je blijkbaar van alles doen. Zingende walvissen zijn ook mooi, maar dat hangt waarschijnlijk ook af van de modulatie die je toepast op de oorspronkelijke frequenties.
    Het doet mij denken aan mijn bericht over natuurmuziek, met de zingende planten. Onwaarschijnlijk maar toch wel leuk….

  14. Pierra mei 4, 2010 om 15:54

    @meneer opinie, het bericht trok de aandacht omdat het in een soi-disant wetenschappelijk on-line blad staat (NewScientist) dus wel een beetje vreemd.
    Er wordt inderdaad de indruk van intelligentie gewekt door complex gedrag. Toch blijft de Difflugia me boeien.
    Scepsis is hier zeker op z’n plaats.

  15. Martin mei 4, 2010 om 15:56

    Denk ik het eindelijk te begrijpen: niets is wat het lijkt en vrijwel
    alles is mogelijk. Dan komen de nog niets zo lang geleden pas
    ontdekte rode algen roet in het eten gooien. Die kunnen zichzelf
    in de praktijk niet repareren, want komen alleen in ope zee voor
    en hebben iets geleerd waar ze neits aan hebben.
    Nooit ergens kort of lang in rustig water geleefd gedurende hun
    leven op aarde en overerfde eigenschappen ergens van een
    algenvoorvader zijn er ook opeens niet meer.

  16. Pierra mei 4, 2010 om 16:17

    @Martin, de roodalgen hadden dat makkelijk kunnen ‘leren’, je hebt gelijk.
    Zelf denk ik dat ze zich altijd al konden repareren, maar dat dat niet nodig is. De losse stukken groeien gewoon verder en het verloren weefsel groeit weer aan.

  17. kitty mei 4, 2010 om 16:24

    Misschien verstoort ons brein wel de mogelijkheden van onze cellen door de gedachte dat iets niet kan.
    Toen onze zoon in coma lag hebben we veel gebruik gemaakt van hemi-sync CD’s ter stimulering van het brein. Die methode zou de neuronen stimuleren tot activiteit en klinkt (inderdaad) als gezoem.

  18. Glaswerk mei 4, 2010 om 16:33

    @Pierra:Het doet mij denken aan mijn bericht over natuurmuziek, met de zingende planten. Onwaarschijnlijk maar toch wel leuk….
    Daar deed het me ook meteen aan denken😉
    Overigens, dat ik stevige kritiek heb op de "werkwijze" van Ford doet uiteraard niets af aan de kwaliteit van jouw bijdrage.

  19. ing. St Hawk mei 4, 2010 om 16:56

    Pierra,
    Het lijkt me duidelijk dat dhr. Ford belang heeft bij het opvoeren van ‘mysterieuze onkenbare krachten’. Meestal duidt dat op een poging om ruimte te scheppen voor een bovennatuurlijke entiteit.
    " Hoe een eencellige dit voor elkaar krijgt weet men niet en het zal nooit ontdekt worden met behulp van de moleculaire biologie."
    Knappe jongen die dat al zeker denkt te weten.
    "Zonder dat daar dus een mechanisme voor geëvolueerd heeft kunnen worden, bezitten de algen toch de eigenschap om zichzelf te repareren. "
    Mystiek geleuter en zeker niet waar.
    Veel ja-knikkers met een bepaalde attitude zien hierin dan weer een bevestiging van een wetenschapper voor zaken die ze ‘altijd al wisten’.
    Verder lees ik in je antwoorden op de reacties dat je een en ander ook wel vaag vindt en sceptisch bent.
    Tegelijkertijd noem je het boeiend.
    Wat vind je er eigenlijk zelf van als je heel eerlijk bent.

  20. Glaswerk mei 4, 2010 om 17:06

    @Ing. St. Hawk: Een bijzonder nuttige aanvulling…😉

  21. Pierra mei 4, 2010 om 17:30

    @kitty, goed dat deze methode bestaat.
    Ik ken hem niet en kan alleen maar hopen dat het werkt.
    @Glaswerk, je kritiek is meer dan welkom, want op dat punt (neurofysiologie?) kan ik geen oordeel vellen over de juistheid van de onderzoeksmethode.

  22. Martin mei 4, 2010 om 17:35

    Pierra ik hoop dat je zag dat mijn slecht geschreven
    reactie ironisch was bedoeld. De roodalgen kennen
    we nog niet zo lang, er zijn tientallen soorten, en dan
    zou er niet ergens een reden zijn geweest om deze
    eigenschap te ontwikkelen. Ik denk dat de natuur niet
    gek is. Als die alg er niet zelf gebruik van kon maken,
    is het eerder in de evolutie keten ontwikkelt.
    De New Scientist is wel een gerenomeerde bron. Ik
    heb de tekst er nog maar even bijgezocht. Een vreemde
    tekst (nadruk van mij):Let’s take a look at some of the evidence for ingenuity and intelligence in cells that is missing from the curriculum. Take the red algae Rhodophyta, in which many species carry out remarkable repairs to damaged cells. Cut a filament of Antithamnion cells so the cell is cut across and the cytoplasm escapes into the surrounding aquatic medium. All that remains are two fragments of empty, disrupted cell wall lying adjacent to, but separate from, each other. Within 24 hours, however, the adjacent cells have made good the damage, the empty cell space has been restored to full activity, and the cell walls meticulously realigned and seamlessly repaired.
    The only place where this can happen is in the lab. In nature, the broken ends of the severed cell would nearly always end up remote from each other, so selection in favour of an automatic repair mechanism through Darwinian evolution would be impossible.

  23. Glaswerk mei 4, 2010 om 17:37

    @Pierra: Niet alleen het electro-neurofysiologische deel van het onderzoek maar met name de signaal-analyse die uitgevoerd is op de gegevens is leuk voor een kunstzinnige installatie maar heeft bar weinig met wetenschap te maken.
    In dat licht bezien kun je misschien beter een groep Geen wetenschap oprichten…😉

  24. Pierra mei 4, 2010 om 17:50

    ing. St Hawk, dat een dergelijk artikel in NewScientist gepubliceerd wordt verbaast me. Dat dit soort informatie voor de ja-knikkers een bevestiging zal zijn neemt niet weg dat het interessante ideeen kunnen zijn. Het hoeft van mij dan ook niet gecensureerd te worden. Het zegt misschien meer over NewScientist.
    Ik denk trouwens niet dat het aanzet tot gedachten over het bovennatuurlijke, tenminste dat is niet de achterliggende bedoeling.
    Het verhaal over roepende zeevogels verbaasde me en in dat gedeelte van het artikel zou je graag wat peer reviewed publicaties zien. Maar die zijn er niet. Dat zegt ook wat.
    Alleen de Difflugia is wat mij betreft interessant, al is inderdaad de uitspraak dat dit nooit met moleculaire biologie uitgezocht kan worden wel heel sterk. Zelf denk ik meer aan receptoren die de zandkorrels ‘voelen’ en ze opnemen door endocitose. De juiste receptoren zouden dan bepalen wanneer zo’n korrel opgenomen wordt. En dat is een mechanisme uit de moleculaire biologie. Niemand weet hier trouwens hoe het echt in zijn werk gaat.
    Zo zet een dergelijk artikel je toch wel aan het denken.

  25. Pierra mei 4, 2010 om 18:04

    @Martin, ja dat begreep ik wel.
    Dat ‘nearly’ is volgens mij niet echt van belang voor het verhaal. Het gaat erom dat de algen de reparatiecapaciteit in open zee niet geevolueerd zouden kunnen hebben, maar dat in het lab ineens wel kunnen. Hij wil er mee zeggen dat ze dit leren. Dat is toch een ongelooflijke conclusie!
    …en jij bent het daar dus net zoals ik niet mee eens zie ik.

  26. P.H.M. van de Kletersteeg mei 4, 2010 om 21:01

    Gut, heb je alweeer get functioberen van Bakelende beschreven en verklaard dat ze kunnen denken enbeslissen (de een(hersen)celligen)
    Maar er komt meer en meer in het nieuws van dit soort onderzoeken; nou nog iemand die het inventariseert, combineert, toetst, en vooral; vooraf planned.
    Om te weten waar we naartoe gaan, moeten we weten waar we vandaan komen.
    Een onwetenscjha[[elijke opmerking: als er via cel onderzoek bekend wordt waardoor een cel gaat functioneren, duurt het niet lang meer voordat we een leger einsteins op de been zetten; door alle aanwezige hersencellen te activeren….
    9ben je met de MC ers gauw klaar; die drie stuks gaan snel0

  27. iris kijkt mei 4, 2010 om 21:45

    Soms mis ik wel eens een blog van je , sorry. Dit is ook weer erg interessant , maar stelt toch ook weer de kwestie van de taal : "Eéncelligen reguleren hun activiteit, reageren op de omgeving en nemen uiteindelijk beslissingen."
    Nemen uiteindelijk beslissingen ??? Een beslissing nemen vooronderstelt een soort bewustzijn of je het ene zult doen of het andere. Van groot belang lijkt mij het taalgebruik over dit soort kwesties te ontdoen van humanistische bedoelingen.Maakt het moeilijker om te begrijpen , maar is beter dan te doen alsof het in een soort intentie-kader valt. Het proces is volledig blind, zeker bij al die organismes die niet eens konden zien. Was het ook nog erg lang wachten op enig nadenken, en dus taal, en uberhaupt kunnen spreken over ‘beslissingen’. Toch ?

  28. P.H.M. van de Kletersteeg mei 4, 2010 om 22:03

    Taal is geen noodzaak voor beslissingen.
    Je kan dieren voor keuzes stellen, en leren te kiezen.Zonder problemen zonder taal.
    Eten –of niet eten is ook een beslissing.

  29. Pierra mei 4, 2010 om 22:10

    @PHM, ik vind Balkenende geen leuke man, maar hij heeft toch heel wat voor elkaar gekregen.
    @Iris kijkt, dat ben ik helemaal met je eens Iris, dat zinnetje is praktisch het enige dat ik zo letterlijk mogelijk vertaald heb, precies omdat het zo eigenaardig is. Het zijn de exacte woorden van de auteur.
    Er zijn wel eencelligen die lichtgevoelige plekken hebben, maar het is inderdaad teveel om van ‘zien’ te spreken.
    De auteur denkt blijkbaar dat dit diertje intenties kan hebben. Dat is het opmerkelijke eraan.
    Het is wel waar dat er weinig naar het gedrag van deze eencelligen wordt gekeken.
    (Ik mis ook heel wat blogs van jou, jammer).

  30. P.H.M. van de Kletersteeg mei 4, 2010 om 22:24

    tja Pierra; bv armoede voor de helft van de bevolking en betrokkenheid in twee oorlogen; (probeert ie te verlengen0 en volksverraad-zie referdum over grondwet.
    Hij heeft de sociale staat stelselmatig vernietigd; en goed!
    als laatste: de banken en griekenland.
    Chapeau!!!!
    Maar het onderwerp van eencellige vind ik wel leuk
    denk alleen dat zaken als "denken" "waarnemen" "kiezen""beslissen" diiodelijk omschreven moeten worden–vooraf
    Novendien; er zijn dingen die bij mensen gevbeuren die ook niet te beschrijven zijn/
    "facevision" van blinden bv; dat wel werkt maar geen beelden registreert
    Of instinct
    Of dat mensen die absoluut niet kunnen ruiken, toch reageren op fermonen (spel ik dat goed?)

  31. tsjok45 mei 4, 2010 om 23:39

    "The only place where this can happen is in the lab.
    In nature, the broken ends of the severed cell would nearly always end up remote from each other, so selection in favour of an automatic repair mechanism through Darwinian evolution would be impossible"
    Het is duidelijk dat het het hier over het regeneratievermogen gaat : en dat gebeurt dus overal in de levende natuur ( in het "veld" ) en ook in het lab natuurlijk / maar niet uitsluitend in het lab….
    Integendeel
    –>
    zie trouwens ook stamcellen …. kloneren , stekken en tweelingen
    Dat heeft allemaal te maken met het aangekaarte begrip "regeneratie "
    Tenslotte zijn of beginnen alle organismen allemaal als "eencelligen ‘ (= een ouderwetse verzamel – en parapluterm )
    PS
    Het "gerenommeerde" populair wetenschappelijke blad " new scientist " , is trouwens de laatste tijd nogal berucht geworden ; ze zijn zeker niet vies van enige pogingen om hun verkoopcijfers op te drijven dmv het publiceren van "sensationele " en/of "suggestieve " onderhoudende borreltafel -prietpraat artikels en dergelijke truukshttp://blogimages.bloggen.be/tsjokfoto/174932-4b461a9d8837533c8574d515b25f027c.JPG
    Zie bijvoorbeeld =
    23-01-2009
    Verslaggevers, pop-wetenschap en creationistenhttp://www.bloggen.be/evodisku/archief.php?ID=173490

  32. Blutch mei 5, 2010 om 00:18

    Alle interessante opmerkingen ten spijt, is de zg constatering dat zenuwcellen zich niet kunnen delen te kort door de bocht. Ze kunnen nl wel groeien en nieuwe verbindingen maken. Hoe dacht u anders dat mensen met een hersenbloeding of een andere beschadiging van het zenuwstelsel kunnen genezen? Er is dus zeker sprake van zelfregulatie.
    Als een artikel met een dergelijke fout begint wordt voor mij de rest van het artikel waardeloos.

  33. P.H.M. van de Kletersteeg mei 5, 2010 om 05:59

    Over 5 jaar wordt het huidige nivo van kennis toch als infantiel geZien…..

  34. laila mei 5, 2010 om 07:29

    Bij gebrek aan krant is dit interessant;-)

  35. Eelco mei 5, 2010 om 09:52

    Ik ben het met tsjok45 eens dat NewScientist niet bepaald gerenomeerd meer is … verkoopcijfers gaan boven integriteit, en ik lees het blad niet meer.

  36. Pierra mei 5, 2010 om 10:43

    @tsjok45, de foto die je meestuurde is volgens mij een montage, maar goed.
    New Scientist zet een artikel in eerste instantie geheel on-line en na een poosje is alleen de eerste paragraaf nog maar zichtbaar. Allemaal verkooptrucs.
    Ik merkte al eerder dat het blad sensatie zoekt: http://www.vkblog.nl/bericht/304896/Elektrische_stroom_in_de_zeebodem
    Ik zal wat voorzichtiger moeten zijn met overnemen van wat daarin staat.
    (Had ik van ‘protisten’ moeten spreken, niet voor iedereen duidelijk misschien.)
    @Blutch, er bevinden zich neuronale stamcellen in de hersenen die inderdaad nieuwe zenuwcellen kunnen genereren.
    @PHM, je kunt hoogstens stellen dat bepaald onderzoek in de kinderschoenen staat.
    @laila, geen kranten? Vanwege de feestdagen?
    @Eelco, soms staan er wel aardige stukjes in, maar er is een zekere sensatiezucht de laatste tijd. Oppassen dus zeker met een artikel waar helemaal geen referenties in te vinden zijn.

  37. Pierra mei 5, 2010 om 11:45

    Twee reacties van PHM van der Kletersteeg weggehaald. Er was geen touw aan vast te knopen.

  38. P.H.M. van de Kletersteeg mei 5, 2010 om 14:46

    gut–zo moeilijk ben ik toch niet?

  39. Pierra mei 5, 2010 om 15:14

    @PHM, wanneer je zin hebt om uitgebreid over je leven te vertellen kun je zelf een blog aanmaken. Ik heb het je al vaker gezegd. Het is bovendien heel makkelijk.
    Af en toe een reactie die enigszins met het bericht te maken heeft vind ik best maar dit was echt teveel van het goeie.

  40. Gus mei 6, 2010 om 03:03

    Ik begrijp Ford wel, de hele interactie van de cel bestuderen. Natuurlijk!
    Als dat niet gebeurd mist science ( volgens mij ) iets.
    Maarrrrr, dat sluit niet uit dat je tot een verdere kern zou mogen kunnen gaan.
    En misschien houdt wetenschap zich daar teveel mee bezig? ???
    Wat voor ingrediënten heb je nodig voor een appeltaart bakken, dit en dat en dit en dat.
    Lekker stuk Appeltaart! Tja, wat zit er nou precies in….wel of geen kaneel.
    Maar als ik hem moet geloven denkt hij dat er een andere macht in het spel is…"buiten ons om" allerminst een onaardige gedachte.
    We maken anti-stoffen aan, als iemand ziek is. Alleen….als we er weet van hebben.
    Voorbeeld, ik ga op bezoek bij iemand in het ziekenhuis en tegelijk (en dat is onlangs bewezen) maakt ons lichaam anti-stoffen aan om niet besmet te raken, maar als iemand verkouden is en we weten het niet is de kans groter dat je ook verkouden wordt.
    Lots of work ’s gotta be done.
    En eh, PHM? Heb je wel eens gedacht aan het verbindend principe?
    Denk daar maar eens goed over na, jongen.

  41. Pierra mei 6, 2010 om 10:44

    @Gus, de hele cel bestuderen, dat vond ik ook wel aardig i.p.v. altijd met microscopen in de weer te zijn.
    Maar verder is het een verwarrend artikel….

  42. tsjok45 mei 6, 2010 om 19:38

    "Had ik van ‘protisten’ moeten spreken, "
    Er zijn zowel " prokaryote "als "eukaryote " eencelligen
    De term" eencelligen " ( en ook " meercelligen " ) is onder meer daarom ook verouderd …maar wordt nog steeds gebruikt in de populaire wetenschap verslaggeving ; het is een vergaarbak-term die stamt uit de tijd toen men nog niet zoveel afwist van alle verschillende "microben " en de verschillende structurele genomen organisatie daartussen . ( = chromosomen , ringvormig genoom , al dan niet aanwezigheid van een nucleus( karyotype ) en /of mitochondrieen , chloroplasten
    "-Eukaryote Protisten ( waaronder dus zowel planten( cellulose / chlorophyl ) , dierlijke( bijvoorbeeld de verwekker van malaria ) als gemengde vormen ) is ook een vergaarbak term
    – bacteriekolonies ( = soms met neerslag van fossilifieerbare en met het blote oog zichtbare bacterieele matten(= stromatolieten ) bezitten emergente eigenschappen die ze als individuele prokaryoot niet bezitten ….
    – Sommige ( eukaryote ) protisten kunnen onder bepaalde omstandigheden ook samenklitten -bijvoorbeeld : Volvox
    P.S. Bovendien zijn ook nog ongeloofelijk veel virussen en bacteriophagen : die worden door de meeste taxonomen niet als "levende organismen " geklassificeert : maar niettemin "evolueren "ze …
    Een tweede voorbeeld van " niet-levende" evoluerende eenheden zijn de hypothetische "memen "
    die worden gezien als(een van de onderliggende ) draag- elementen van de " culturele evolutie"
    "Culture evolutie" is trouwens een gesuggereerde denkpiste die reeds door de grote geneticus Th. Dobshansky werd geintroduceert …

  43. tsjok45 mei 6, 2010 om 21:17

    " …..dat zenuwcellen zich niet kunnen delen is te kort door de bocht. Ze kunnen nl wel groeien en nieuwe verbindingen maken.
    Hoe dacht u anders dat mensen met een hersenbloeding of een andere beschadiging van het zenuwstelsel kunnen genezen? "
    ***Er is bewezen aangroei ( en (gedeeltelijke? ) regeneratie ) van hersencellen mogelijk , ook bij volwassenen… maar natuurlijk moeten sommige" verbindingen "( axonen , dendrieten )tussen de nieuwe cellen en de rest van het netwerk , terug worden gemaakt ( m.a.w. men dient sommige vroeger parate " vaardigheden "opnieuw aan te leren:= vandaar de langdurige revalidatie )
    Hersencellen aangroei=http://evodisku.multiply.com/journal/item/529
    "Er is dus zeker sprake van zelfregulatie"(
    *** en met de hulp van een "extern" geheugen in de publieke , sociale en verzorgende omgeving .
    "Als een artikel met een dergelijke fout begint wordt voor mij de rest van het artikel waardeloos."
    Ergerlijk
    Want dan maar terloops iets aanstippern over "reductionisme" , terwijl de schrijver niet eens door heeft dat hij zelf een "reductionisch " maar ( ondetussen fout bevonden ) gegeven uit eigenkeuken,, presenteert als "absoluut " en "waar " …..
    Misschien om eventjes te suggereren dat het "reductionisme" een mogelijk " verkeerde " aanpak is ?
    Wie is die schrijver dan wel ?
    Een ( new-age achtige ) voorstander van het Wholisme ?
    Een" filosoof"-verslaggever die niet eens weet dat (natuur)wetenschap voortdurend bijleert , wordt ge-updated , zichzelf bijstelt , zuivert en reguleert ,en dat door al wat niet meer houdbaar is ( gegeven de voldoende tegenbewijzen op empirische basis ) te storten in de papiermanden van haar geschiedenis ?
    met vriendelijke groeten

  44. Pierra mei 6, 2010 om 22:17

    @Tsjok45, hartelijk dank voor de interessante aanvullingen.
    Aangezien bijna elke term verwarring schept, kunnen we het misschien houden bij eencellige eukaryoten. Ik had begrepen dat protisten per definitie eukaryoten zijn.
    Ik dacht altijd dat het meme een ‘uitvinding’ van Dawkins was. Dobzhansky wordt in de Nederlandse wikipedia bestempeld als theistisch evolutionist http://nl.wikipedia.org/wiki/Theodosius_Dobzhansky. In de Engelse versie niet.
    Wie de schrijver is weet ik niet. Wat verbazend is, is dat het in NewScientist staat. Wat mij betreft kan dit hele blogbericht naar de prullebak, was het niet voor alle interessante reacties.
    Het enige wat mij erin aansprak was het idee om het gedrag van de hele cel beter te bestuderen en dat van Difflugia in het bijzonder.

Praat mee en laat hier uw reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Zwervende gedachten

Een filosoof over argumentatie, biologie, handelingstheorie en wat hem verder invalt

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

mjusicamanti.wordpress.com/

per amanti della vera musica

SangueVivo

Ancora solo un battito in più

Microplastics

INTERREG MICRO PROJECT

Scientia Salon

Philosophy, Science, and all interesting things in between

Infinite forme bellissime e meravigliose

si sono evolute e continuano a evolversi

Vita da simbionte

perché collaborare è talvolta meglio che combattere

Meneer Opinie

Altijd een mening, maar niet altijd gehinderd door kennis van zaken

The Cambrian Mammal

An evo-devo geek's scientific meanderings

Evolutie blog

bij dezen en genen

The Finch and Pea

The Public House for Science...

voelsprieten

* wonder van het alledaagse *

the aphid room

All about aphids... not simply bugs|

kuifjesimon

Just another WordPress.com site

The Amazing Comics Men

Comics by Dutch cartoonists Jan the Stripman & Wim the Mysterious Helpman

Barbara Jansma

Prenten, spotprenten en schilderijen

%d bloggers op de volgende wijze: